4 فصل فى صفتى ( 40 ) ما را قباى صفاى صورت آدم است ، دم « نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي » * اشارت ادريس در شواهد ملكوت ، حدث نوح در نوحه ، آوهء « 5 » ابراهيمى ، بلاء اسماعيلى ، رنگ رخسار يوسف در رنگ رخسار ماست . زواياى احزان يعقوب خانهء ماست . چون موسى « رَبِّ أَرِنِي » « 7 » گويم ، بدم ثعبان سر اين فرعونيان بردارم . زنجهء داود در حلق ماست . ملك سليمان در ملك محبّت ماست . جان معصوم يحيى در جان ماست . كلّ « كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ » « 10 » در كلّ ماست . و اشوقاء حبيب در حقّ ماست ، و در كتاب مجيد حق بدين سخن گواست « كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ » « 11 » برخوان ، و خبر « مثل امّتى كمثل المطر ، لا يدرى اوّله خير ام آخره » بدان . ( 41 ) اين همه ماييم ، و آنچه در سطر وحدت در لوح محفوظ نشان دارد ، حال ماست . كروبيان ملكوت و ملازمان سرادق جبروت مشتاق مااند . ازين انفاس يك نفس جهانى مردگان و ازين آشوب عالمى خفتگان . بيت : حلّ غم روزگار « 18 » در مشكل ماست * وان در « 19 » كه كسى نيافت در چنگل ماست

--> ( 5 ) آوه ( عبهر العاشقين ص 87 ) : ياوه SM ( 7 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139 ( 10 ) سورهء 4 ( النساء ) آيهء 170 ( 11 ) سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 110 ( 18 ) روزگار : روزگان SM ( 19 ) در S : - M